ജെൻസി സോഷ്യലിസത്തെ പേടിക്കുന്ന ഇക്കണോമിസ്റ്റ്‌

അപകടകരമായ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ അടുത്ത തലമുറ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നു. തിരിച്ചടിക്കാൻ സമയമായി. എന്നാണ് മുതലാളിത്ത മാധ്യമമായ ദി ഇക്കണോമിസ്റ്റ് എഴുതുന്നത്.

ഇടതുപക്ഷത്ത് പുതിയൊരു മാറ്റം പ്രകടമാണ്. വില നിയന്ത്രണങ്ങളും വൻതോതിലുള്ള ദേശവൽക്കരണവും വഴി സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ മാറ്റിയെഴുതാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ സോഷ്യലിസ്റ്റ് നിര തന്നെയുണ്ട്. ഗാസ വിഷയത്തിലെ രോഷത്താൽ പ്രചോദിതരായി, അവർ വേഗത്തിൽ വോട്ടർമാരെ ആകർഷിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടനിലെ ഗ്രീൻ പാർട്ടിയെ നയിക്കുന്ന സാക്ക് പോളാൻസ്കി (Zack Polanski), ന്യൂയോർക്കിലെ സോഹ്രാൻ മാംദാനി (Zohran Mamdani) തുടങ്ങിയവർ ഇതിൽപ്പെടുന്നു. മുതിർന്ന നേതാവായ ജീൻലൂക്ക് മെലൻഷനെപ്പോലുള്ളവർ ഫ്രഞ്ച് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തിനായി മത്സരിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ വിജയത്തിന് പിന്നിൽ ഇരുപതുകൾ പ്രായമുള്ള ജെൻസി തലമുറയുടെ വലിയ പിന്തുണയുണ്ട്.

ഇതിനെ ജെൻസി സോഷ്യലിസം എന്ന് വിളിക്കാമെന്നാണ് ദി ഇക്കണോമിസ്റ്റ് പറയുന്നത്. ഇവരുടെ അനുയായികൾ എല്ലാവരും ചെറുപ്പക്കാരായതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഇവരുടെ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ രീതികൾ ടിക്-ടോക്കിനും സോഷ്യൽ മീഡിയക്കും അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് അവരെ ആകർഷണീയമാക്കുന്നത്.

പഴയകാലത്തെ സാമൂഹിക ആശയങ്ങളോ ഉൽപ്പാദന ഉപാധികൾ പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിലോ അല്ല ഇവർ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും വംശീയതയും മുൻകാലങ്ങളിൽ പ്രധാന വിഷയങ്ങളായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ പണപ്പെരുപ്പം, ഭവനപ്രശ്നങ്ങൾ, കൃത്രിമബുദ്ധി എന്നിവയാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ.

കാനഡയിലെ ന്യൂ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ പുതിയ നേതാവായ അവി ലൂയിസ് പറയുന്നത് പോലെ, “ഈ രാജ്യം സമ്പത്തുകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണ്, എന്നാൽ ഉൽപ്പാദനക്ഷമത ദശകങ്ങളായി നിശ്ചലമാണ്. നമുക്ക് നല്ല ജീവിതം നയിക്കാം.’ ബില്ലുകൾ കുറയ്ക്കാനും സൗജന്യ സേവനങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് പണമടപ്പിച്ച് ലഭ്യമാക്കാനും കഴിയുമെന്നത് വളരെ ആകർഷകമായ ഒരു മുദ്രാവാക്യമാണ്.

ജെൻസി സോഷ്യലിസ്റ്റുകൾ ഉന്നയിക്കുന്ന പരാതികളിൽ പലതും യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. പണപ്പെരുപ്പം രൂക്ഷമാണ്, വൻ നഗരങ്ങളിൽ വീടുകളുടെ വാടകയും വിലയും താങ്ങാനാവുന്നില്ല, എഐ തൊഴിൽ വിപണിയെ മാറ്റിമറിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ഇവ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി സോഷ്യലിസ്റ്റുകൾ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ തെറ്റാണെന്നാണ് ഇക്കണോമിസ്റ്റിൻ്റെ ഭാഷ്യം. അവ സമൃദ്ധിക്ക് വലിയ ഭീഷണിയുമാണ് എന്നും ഇക്കണോമിസ്റ്റ് കണ്ടെത്തുന്നുണ്ട്.

വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ ജെൻസി സോഷ്യലിസ്റ്റുകൾ വ്യത്യസ്തരാണെങ്കിലും, അവർ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങളിൽ യോജിക്കുന്നു:

1. സാധാരണക്കാർക്ക് പ്രയോജനമില്ലാത്ത മുതലാളിത്ത വളർച്ച: സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ മികച്ച ഫലം ലഭിക്കുന്നത് ഉൽപ്പാദനത്തിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് അത് വീതിച്ചെടുക്കുന്നതിലൂടെയാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

2. പണക്കാരുടെ പണം കൊണ്ട് പാവപ്പെട്ടവരുടെ ചെലവുകൾ നടത്തൽ. സാമൂഹ്യ സേവനങ്ങൾക്കായി കോടീശ്വരന്മാരിൽ നിന്നും വൻതോതിൽ നികുതി പിരിക്കണമെന്ന് ഇവർ വാദിക്കുന്നു.

3. സ്വകാര്യ സംരംഭങ്ങളോടുള്ള വിരോധം:സ്വകാര്യ വിപണിയെ വിശ്വസിക്കാൻ ഇവർ തയ്യാറല്ല. വീട് മുതൽ പലചരക്ക് സാധനങ്ങൾ വരെ സർക്കാരിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കണം എന്ന് ഇവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഈ ആശയങ്ങൾ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നത് ആശങ്കാജനകമാണ് എന്ന് ഇക്കണോമിസ്റ്റ് സമ്മതിക്കുന്നു. അമേരിക്കയിലെ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ പോലും നികുതി വെട്ടിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ നികുതി ഈടാക്കുന്ന പദ്ധതികൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ സോഷ്യലിസ്റ്റ് നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിയാൽ അത് ഭവനപ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമാക്കുകയും നിക്ഷേപങ്ങളെയും സാങ്കേതിക വിദ്യയിലെ പുരോഗതിയെയും തടയുകയും ചെയ്യും എന്നാണ് ഇക്കണോമിസ്റ്റിന്റെ വിലയിരുത്തൽ. യൂറോപ്പ് പതിറ്റാണ്ടുകളായി കുറഞ്ഞ വളർച്ചയിലായതിന് കാരണം അമിതമായ സർക്കാർ ഇടപെടലുകളാണ് എന്നും ഇക്കണോമിസ്റ്റിന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.

ജെൻസി സോഷ്യലിസത്തെ പ്രതിരോധിക്കുക എന്നത് അടിയന്തിരമായ ഒരു കടമയായി അവർ കാണുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. സ്വതന്ത്ര വിപണിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവർ ഇതിനെതിരെ ശക്തമായി വാദിക്കണം. മുതലാളിത്തം അപൂർണ്ണമാണെങ്കിലും, അത് തന്നെയാണ് ലോകത്തെ വലിയ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് കരകയറ്റിയതും ഉയർന്ന ജീവിത നിലവാരം നൽകിയതും എന്നാണ് ദി ഇക്കണോമിസ്റ്റിന്റെ അവകാശവാദം. സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ കാലത്ത് ഇതിനെ നേരിടാൻ കൂടുതൽ ശക്തമായ ഒരു പ്രതിരോധം ആവശ്യമാണ്.

അതുപോലെ തന്നെ, ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ സർക്കാരുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. വീടുകളും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ധാരാളമായി നിർമ്മിക്കണം. യുവാക്കളെ അമിതമായ പെൻഷൻ ബാധ്യതകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം. നികുതി സമ്പ്രദായം മാറ്റിയെഴുതണം. സർക്കാരുകൾ കൂടുതൽ ക്രിയാത്മകമായ പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും, തൊഴിൽ വിപണിയിലെ മാറ്റങ്ങളുടെ ഗുണഫലങ്ങൾ എല്ലാവരിലേക്കും എത്തുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുകയും വേണം.

ലോകം പോപ്പുലിസ്റ്റുകളുടെ കയ്യിലാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ ഉദാരമായ വിപണി സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ പരാജയമല്ല ഇത്. മുതലാളിത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ഇതിനുള്ള പോംവഴി എന്നും ഇക്കണോമിസ്റ്റ് പറയുന്നുണ്ട്.

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ പുതിയ തലമുറ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ആശയങ്ങൾ മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയ്ക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തിലേക്ക് നയിക്കും എന്ന് ദി ഇക്കണോമിസ്റ്റിനെ പോലുള്ള ഒരു ആഗോള മുതലാളിത്ത മാധ്യമം തന്നെ ഭയപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്. ഇതിന് ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ ഇന്ത്യയിലെ ഇടതുപക്ഷ യുവജന വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് കഴിയണം.

ദി ഇക്കണോമിസ്റ്റ് ഈ പ്രവണതയെ വിമർശിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. കാരണം ആ മാസിക ആഗോള ധനമൂലധനത്തിന്റെ ആശയപരമായ വക്താവാണ്. അതിനാൽ സോഷ്യലിസത്തോടുള്ള അതിന്റെ സമീപനം നിഷ്പക്ഷമല്ല. യുവജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധത്തെ അത് പലപ്പോഴും സാമ്പത്തിക അജ്ഞതയുടെയോ ജനപ്രിയത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ ഫലമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ചരിത്രം തെളിയിക്കുന്നത്, മുതലാളിത്തം പ്രതിസന്ധിയിലാകുമ്പോൾ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങൾക്ക് പുതുജീവൻ ലഭിക്കുമെന്നാണ്. ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉയർന്നുവരുന്ന ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ അതിന്റെ സൂചനയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, നികുതി വർധനയോ ക്ഷേമപദ്ധതികളോ മാത്രം സോഷ്യലിസമല്ല. ഉൽപ്പാദനോപാധികളുടെ സാമൂഹിക ഉടമസ്ഥതയും തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയാധികാരവും ഇല്ലാതെ സോഷ്യലിസം പൂർണമാകില്ല.

അതുകൊണ്ട് ‘ജെൻ സി സോഷ്യലിസം’ എന്നത് ഒരു അന്തിമ ലക്ഷ്യമല്ല; മറിച്ച് മുതലാളിത്ത പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന സാമൂഹിക അസംതൃപ്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രകടനമാണ്. ആ അസംതൃപ്തി വർഗബോധമായി വളരുകയും തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ വിമോചനസമരവുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് യഥാർത്ഥ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പരിവർത്തനത്തിലേക്ക് നയിക്കുക. l